Home
English I Thai
Thursday, August 28, 2008
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ (Ecotourism)
กระแสการพัฒนาอย่างยั่งยืนของโลก เมื่อครั้งที่มีการประชุม "Earth Summit" ปี 1992 ณ เมือง Rio De Janeiro ประเทศ Brazil มีส่วนผลักดันให้เกิดกระแสการพัฒนาการท่องเที่ยว 3 ด้านที่ประกอบด้วย
1. กระแสความต้องการการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติ
2. กระแสความต้องการของตลาดการท่องเที่ยวในด้านการศึกษาเรียนรู้
3. กระแสความต้องการการพัฒนาคน
จากกระแสการพัฒนาทั้ง 3 ด้านดังกล่าวได้มีผลต่อการปรับตัวของระบบการท่องเที่ยว และระบบการจัดการท่องเที่ยวในการหาทางเลือกใหม่ (Alternative Tourism) เพื่อการตอบสนองต่อความต้องการ และทดแทนการท่องเที่ยวตามประเพณีนิยม (Conventional Tourism) แบบเดิมๆ ที่เคยปฏิบัติกันมา แนวคิดในการนำเสนอการท่องเที่ยวอันเป็นทางเลือกใหม่นี้มีชื่อเรียกอย่างหลากหลาย เช่น Green Tourism, Bio Tourism, Sustainable Tourism, Conservation Tourism, Responsible Tourism และการจัดการท่องเที่ยวที่นิยมและแพร่หลายที่สุดในเวลานี้คือ "Ecotourism" ซึ่งโดยรวมแล้ว Ecotourism เป็นคำที่ใช้เรียกการท่องเที่ยวธรรมชาติเป็นหลัก แต่ในการอ้างอิงอย่างเป็นทางการยังไม่มีชื่อภาษาไทย บางครั้งก็เรียกว่า การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์, การท่องเที่ยวเชิงศึกษาระบบนิเวศ, การท่องเที่ยวเพื่อศึกษาสิ่งแวดล้อม, การท่องเที่ยวเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม, การท่องเที่ยวเพื่อการอนุรักษ์, นิเวศสัญจร, นิเวศท่องเที่ยว และ ฯลฯ ดังนั้น การปรับตัวขององค์กรที่ดำเนินงานด้านการท่องเที่ยวจึงอนุโลมให้มีการเรียกขาน "Ecotourism" ว่าหมายถึง "การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ"
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ: คำนิยมและความหมาย
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ (Ecotourism) คือ การท่องเที่ยวอย่างมีความรับผิดชอบในแหล่งธรรมชาติมีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น และแหล่งวัฒนธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยว โดยมีกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันของผู้ที่เกี่ยวข้อง ภายใต้การจัดการอย่างมีส่วนร่วมของท้องถิ่น เพื่อมุ่งให้เกิดจิตสำนึกต่อการรักษาระบบนิเวศอย่างยั่งยืน
